Zero jeden zero

Świat, który znaliśmy, właśnie przechodzi do zamrażarki.

W erze algorytmów, botoksu i „ekspertów od wszystkiego” prawda staje się kuriozalnym błędem systemu, a Bóg – orbitą wygasłych słów.

Zero jeden zero

to bezkompromisowy zapis zmagań z rzeczywistością, w której miłość przypomina rachunek zysków i strat, a autentyczność przetrwała już tylko w „chromosomie koślawej interpunkcji”.

To poezja brudnych świtów i wielkich pytań, pisana na przekór stadu pędzące-mu autostradą od piątku do piątku.

Autor zdejmuje maskę, przyznaje się do błędów i wyrusza w podróż od „Przed-ostatniej spowiedzi” aż po „platynową aleję” ukojenia. Bo gdy wszystko staje się podróbką, jedynym ratunkiem pozostaje wiersz – ten szczery, nawet jeśli liczy się go tylko kroplą atramentu na ziemi spowitej ciemnością.