Agnieszka Bielawska zdecydowała się w swojej pracy poruszyć dwa duże biegnące obok siebie, po 1989 r. wyraźnie zazębiające wątki obejmujące z jednej strony stopniowe przechodzenie od stanu konfrontacji i wzajemnej niechęci w polsko-niemieckich relacjach do mozolnego budowania podstaw wzajemnego zaufania, porozumienia i wreszcie współpracy.