Dla zainteresowanego tematyką Czytelnika lektura tego opracowania może być wielce pożyteczną co najmniej z trzech powodów. Po pierwsze dlatego, że jest wysoce demaskatorską wobec sposobu pisania o polskiej transformacji, niezależnie od tego czy jej autorom o to chodziło czy jest to efekt nie zamierzony. Mowa jest w niej o prezentowanych w literaturze legendach, mitach polskiej ustrojowej, politycznej i gospodarczej transformacji, sprowadzającej się do przejścia od PRL do III RP. Po drugie, recenzowana praca skłania do refleksji nad stanem relacji między historią najnowszą i politologią. Po trzecie nietypowy jest zestaw autorów poszczególnych opracowań. Nie są to jedyne mocne strony prezentowanego tomu. Jego kolejną niezaprzeczalną zaletą jest dydaktyczno-wychowawcza wymowa i funkcja, bo w tych kategoriach trzeba głównie oceniać opracowani poświęcone „dziejącej się” na naszych oczach historii. Uczy, że badaniach naukowych nie należy ograniczać się do powierzchownego rejestrowania faktów układających się w określone ciągi, tendencje, trendy.