To studium historyczne wypełnia lukę w literaturze historycznej o podstawach ustrojowych i funkcjonowaniu województwa śląskiego w II Rzeczypospolitej. Wpisuje się także w trwającą w okresie międzywojennym i kontynuowaną także współcześnie dyskusję o śląskiej autonomii.

Dotychczas zajmowano się wewnętrznym ustawodawstwem podejmowanym przez Sejm Śląski, pomijając ustawy ogólnopolskie, których autorzy starali się, pomimo istnienia autonomii i konwencji genewskiej, wprowadzić liczne ustalenia i uregulowania prawne na obszar województwa śląskiego. Zagadnienie to dostrzegane było dotychczas w wielu pojedynczych publikacjach, jednak syntetyczne ujęcie tematu uwzględniono dopiero w rozprawie Witolda Marconia.