Dla Liu Pengzhi oświata to wielka sprawa lub raczej misja życiowa. Poświęciła jej całe swoje życie i uczyniła zeń swój ostateczny cel. To rodzaj „nałogu”, który sprawił, iż doszła do etapu zupełnej bezinteresowności. Zdaniem Wang Minzhu „Liu Pengzhi poświęciła całą swoją miłość i mądrość tej szkole oraz sprawie oświaty”. Podczas pewnego spotkania z nauczycielami Liu Pengzhi powiedziała: „Nie czuję się już sobą, lecz niezliczonymi komórkami, z których każda jest głęboko zakorzeniona w każdy cal ziemi naszego pięknego campusu”. Te proste słowa głęboko poruszyły wszystkich obecnych nauczycieli. Shu Yi, znany chiński pisarz, powiedział: „W końcu pojąłem, jak rodzą się wychowawcy. Jej inteligencja i mądrość, walka na śmierć i życie w sprawie oświaty wynikają z miłości – prostej, czystej, całkowitej i bezgranicznej miłości. Rzadko spotykamy takich wychowawców jak ona”.