Celem pracy jest przedstawienie podstaw (uwarunkowań; przedmiotu i istoty nauk formalnych w świetle poglądów filozoficznych i badań logicznych wybitnego polskiego uczonego Jana Łukasiewicza, który został uznany za jednego z największych logików ubiegłego stulecia. W dalszej kolejności najważniejsze tezy metalogicznej teorii nauk apriorycznych Łukasiewicza będą przedstawiane w relacji do metamatematycznych twierdzeń Gödla, które są największym z dotychczasowych odkryć z zakresu teorii systemów matematycznych, zawierających arytmetykę liczb naturalnych. Praca składa się z czterech rozdziałów, w których według kolejności została przedstawiona: sylwetka naukowa Łukasiewicza, teoria nauki tego uczonego ze szczególnym uwzględnieniem nauk apriorycznych, funkcja logiki w badaniach podstaw tych nauk oraz motywacje tych badań w postaci inspiracji geometrycznych. Ostatni rozdział pracy poświęcony jest stosunkowi nauk formalnych do ontologii oraz analizie porównawczej pomiędzy zasadniczymi tezami teorii nauk apriorycznych – według Łukasiewicza – a treścią twierdzeń Gödla.