Książka jest próbą zmierzenia się z kategorią, obecną w obszarze dociekań filozofii od starożytności do współczesności i niezmiennie budzącą kontrowersje. Ową kontrowersyjną (a więc stającą po przeciwnej stronie) kategorią jest relatywizm. Główną tezą książki jest takie rozumienie relatywizmu, które nie stawia go po przeciwnej stronie – na antypodach – obiektywizmu, lecz przeciwnie: pozwala dostrzec, że relatywizm – odpowiednio zmiarkowany, wpisany w przestrzeń napięć i niuansów – ma moc uściślającą i obiektywizującą. Obiektywizacja dokonuje się poprzez poszerzanie perspektywy badawczej, włączenie do niej maksymalnie wielu różnych perspektyw, co pozwala na przyjmowanie rozmaitych punktów widzenia.