Fenomen ugrupowań protestu od początku przyciągał uwagę badaczy, publicystów i polityków. W latach osiemdziesiątych minionego wieku z dużym zainteresowaniem obserwowano powstawanie i rozwój ugrupowań ekologicznych. W ostatniej dekadzie XX w. nieoczekiwane sukcesy wyborcze partii określanych mianem populistycznych wywołały falę dociekań i dyskusji, na ile ugrupowania te mogą stanowić zagrożenie dla ustabilizowanych demokracji zachodnioeuropejskich. Przełom wieków skierował z kolei zainteresowanie na nową formę aktywności politycznej realizowaną przez ruchy alterglobalistyczne.
Podstawowym celem książki jest zaprezentowanie oraz kompleksowe przeanalizowanie pozycji i znaczenia (ze szczególnym uwzględnieniem relewancji politycznej) partii protestu w systemach partyjnych Europy Zachodniej. W poszczególnych rozdziałach omówiona została ich geneza, etapy mobilizacji poparcia, modele wewnętrznej organizacji i przebieg instytucjonalizacji, formy działalności politycznej i charakter ich oferty programowej. W niniejszej książce czytelnik znajdzie również odpowiedź na pytanie na ile ugrupowania protestu są w stanie wpływać na strukturę interakcji międzypartyjnych, a tym samym kształtować kierunek ich zmiany. Jakie skutki dla dotychczasowych partii i systemu politycznego jako całości niesie za sobą obecność tych partii? I czy rzeczywiście należy się ich bać?