Listy do nauczyciela są interesującym poznawczo źródłem refleksji nad specyfiką nauczycielskiego zawodu. Listy do młodych nauczycieli pisała Maria Grzegorzewska (1947), pisali Lorenzo don Milani (1967) i Paulo Freire (2005), pisał też ojciec dziewczynki (2014). W listach tych znajdujemy obraz pracy nauczycielskiej i jej realne lub oczekiwane efekty. Ten interesujący zamysł badawczy dotyczący źródeł informacji o ww. zjawisku został wykorzystany także w książce Justyny Miko-Giedyk i Brabary Klasińskiej pt. Profesjonalizm nauczycieli. Studium doświadczeń edukacyjnych uczniów i studentów. Sięgnięcie do listów jako współczesnej (acz zanikającej) formy komunikacji przyniosło – obok korzyści badawczych – efekty edukacyjne, przyczyniło się nie tylko do zmierzenia się z umiejętnością pisania listów, ale też do wzbudzenia refleksji u osób uczestniczących w konkursie nad ich własnymi doświadczeniami szkolnymi. Osoby uczestniczące w konkursie ogłoszonym przez Autorki badania musiały się zmierzyć z formą redakcyjną i przekroczyć powszechne obecnie środki komunikowania się. Nie dziwi więc niewielki odzew na zaproszenie konkursowe, w tym także fakt, że tylko dwóch chłopców napisało listy. Niemniej jednak zebrany materiał badawczy jest interesującym oraz ważnym źródłem informacji o postrzeganiu i pamiętaniu nauczycielek i nauczycieli, o ich znaczeniu w rozwoju osobowym autorek i autorów listów przesłanych na konkurs. 

Fragment recenzji prof. dr hab. Marii Czerepaniak-Walczak