Autorki umiejętnie problematyzują tematykę terapii, lokując ją w różnych obszarach. To zaś wymaga interdyscyplinarnego podejścia – wyjścia poza sztukę oraz nauki społeczne / humanistyczne (pedagogika, psychologia, socjologia, literaturoznawstwo) i skorzystania również z wiedzy ulokowanej w polu nauk medycznych. W koncepcji metodologicznej, osadzonej w paradygmacie interpretatywnym, doceniam wielowątkowość podejścia do analizy wytworów Autorek-Amazonek; pozytywnie oceniam zwłaszcza próby analizy ukazujące rolę twórczości literackiej nie tylko po zdiagnozowaniu choroby, ale również w okresie przedchorobowym.

Z recenzji prof. dr. hab. Zenona Gajdzicy