Autor wykazuje w książce, iż granica pokoju brzeskiego, ustalona w marcu 1918 r. przez mocarstwa centralne w traktacie pokojowym z Rosją bolszewicką, nie była przypadkową granicą wynikającą z sytuacji frontowej na wschodzie podczas I wojny światowej, lecz oznaczała cofnięcie granicy zachodniej Rosji na wschodnie obrzeże kręgu cywilizacji zachodniej. Autor wykazuje zasadnicze podobieństwo linii granicznej pokoju brzeskiego z historyczną granicą zachodnią carstwa moskiewskiego w wiekach XVI–XVII, a także ze współczesną granicą zachodnią Federacji Rosyjskiej z Estonią, Łotwą, Białorusią i Ukrainą. Pokój brzeski z 1918 r. sprowadził zatem granicę zachodnią Rosji do strefy, w jakiej przebiegała ona przed podjęciem ekspansji rosyjskiej w głąb Europy w XVIII w. I do jakiej powróciła po rozpadzie ZSRS w 1991 r.