Rozpad Monarchii Habsburskiej w wyniku I wojny światowej spowodował olbrzymie przemiany w Europie Środkowej, których największym następstwem było wyłonienie się państw narodowych. Słaba, okrojona konfliktami Austria znalazła się na krawędzi katastrofy. Ratunku dla ocalenia tego, co jeszcze pozostało, upatrywano w szybkim połączeniu z pokonaną Rzeszą Niemiecką. Innym rozwiązaniem było otrzymanie wydatnej międzynarodowej pomocy gospodarczej, która pozwoliłaby opanować sytuację i pozwolić na samodzielną egzystencję. Niestabilna sytuacja w Austrii utrzymywała się w ciągu całego okresu międzywojennego. O jej zaistnieniu i ugruntowaniu się zadecydowały jednakże miesiące oddzielające podpisanie warunków zawieszenia broni. 3 listopada 1918 r. oraz zawarcie traktatu pokojowego w Saint Germain-en-Laye 10 września 1919 r. Obie daty stanowią jasne cezury chronologiczne książki. Praca ma na celu zrekonstruowanie koncepcji, jakie brytyjska polityka zagraniczna stawiała sobie w kwestii Austrii w najbardziej istotnych dla jej bytu miesiącach. Nie ogranicza się ona jednakże tylko do tego. Ukazuje również, jak wytyczone cele zrealizowano w praktyce, szczególnie w czasie obrad Konferencji Pokojowej w Paryżu.