Gdy polscy robotnicy podjęli walkę o reformy latem 1980 r., opinia międzynarodowa, szczególnie międzynarodowe związki zawodowe, wykazała olbrzymie zainteresowanie sytuacją w Polsce. Pomoc materialna i wsparcie moralne były ważnymi elementami umożliwiającymi działania opozycji. Ruch „Solidarności” mógł oprzeć się nie tylko na dziesięciomilionowej rzeszy członków w Polsce, ale także na kilkudziesięciu milionach sympatyków na całym świecie.