Świat poetycki Gnarowskiego to codzienność, przefiltrowana jednak przez wrażliwą na metafizyczny aspekt owej codzienności osobowość autora. Dla Gnarowskiego to wszystko, co go otacza ma jeszcze inny, niewidzialny, często nie poznawalny w sposób zmysłowy, wymiar. Życie ludzkie, na pozór sensowne, usystematyzowane, zrównoważone nawet – a więc zrozumiałe – dla poety jest skomplikowane, posiada szczególną tajemnicę, której nie można rozwiązać do końca, nawet jeśli jest się człowiekiem o wyrobionej – jak się rzekło – zrównoważonej duchowości.

Stefan Jurkowski