Praca zbiorowa poświęcona różnym kształtom przyszłości, z udziałem specjalistów reprezentujących różne dziedziny, jest próbą zaakcentowania konieczności innego niż dotąd spojrzenia na przyszłość w nauce, potraktowania jej jako składowej trójczasu, w jakim żyjemy. Na szczególną uwagę zasługuje część poświęcona uwagom metodologicznym i zasadnym wątpliwościom dotyczącym odnalezienia właściwych proporcji między czasami w wyjaśnieniach naukowych. [...] Niezwykle cenne są sugestie, że wizje, projekty przyszłości mogą moderować aksjologie, ideologie, tworzyć nowe jakości tak potrzebne w naszym czasie i równie cenne jest to, że spotkania na takim polu nie prowadziły do nieporozumień.