Praca ta jest ważnym głosem w dyskusji nad definiowaniem współczesnej Europy i statusem konceptu Europy Środkowej. Autorka próbuje w niej bronić rzeczywistości i celowości istnienia jej jako wspólnoty kulturowej i ukazać znaczącą rolę Polski jako największego kraju w Europie Środkowej, a Europę Środkową jako istotną – zarówno politycznie, jak i kulturowo – część Zjednoczonej Europy.