„Jest to też książka o przeszłości, która ożywa w słowach – daje poczucie (często nieuświadamiane) przynależności do pewnej zlokalizowanej w przestrzeni wspólnoty, której początki sięgają do wieku XV. Osadnicy, przybywający na te ziemie w różnych okresach i z tego samego powodu – w nadziei na lepsze warunki życia – przenieśli na tę ziemię swoją kulturę, jednym z jej składników był język – gwara mazowiecka. Właściwie aż do okresu po II wojnie światowej rytm życia mieszkańców tego regionu wyznaczał rytm przyrody i związane z nim prace polowe. Miejscowe rzemiosło służyło zaspokojeniu lokalnych potrzeb.
      Jestem przekonana, że książka ta nie tylko poszerza wiedzę o języku, historii i tradycji opisanej społeczności; ale również wpłynie na zmianę postaw – szczególnie ludzi młodych – wobec ich małej ojczyzny”.