Przedmiot zainteresowania niniejszej pracy stanowi dwudziestolecie międzywojenne, okres bodaj największego rozwoju badań nad historią Żydów w Polsce. Moja uwaga będzie koncentrowała się przede wszystkim na polskojęzycznym piśmiennictwie historycznym podejmującym w jakimś większym stopniu tematykę żydowską. Analizie podlegać będą więc tylko te publikacje, które ukazały się (względnie zostały opracowane) w latach 1918-1939 w języku polskim. Głównym celem tej analizy jest próba ustalenia obrazu ludności żydowskiej jaki został utrwalony w polskim piśmiennictwie historycznym tego okresu. Temu celowi podporządkowana jest też konstrukcja pracy.