Nie ma w tych wierszach, oczywiście, młodzieńczej radości – to już nie dla mnie. Jest za to sporo wspomnień, trochę bieżących spraw i rozważań o homo sapiens, który umie tak różnie się uśmiechać. Zamyślałam się o kwestiach naszej rozumności, dobra i zła, nie zawsze zgadzając się z niektórymi sądami. Nie jesteśmy aż tak wspaniali, choć jednak inni niż świat, który chcemy zawłaszczyć. Twórczy? Co z duszą? Książeczkę zamykają rozważania o tym, co Albert Schweitzer pisał o sztuce, pięknie i twórczości. Nie tylko o muzyce. 

Od autorki