Niniejsza książka dotyczy jednego z działów sztuki wojennej, jaką jest sztuka operacyjna. Zawiera dość szeroki zakres treści, bowiem jej przedmiotem są rozważania dotyczące zadań i struktur wojsk, wynikające z nowej roli sił zbrojnych w rozwiązywaniu konfliktów międzynarodowych. Ważnym przyczynkiem do jej powstania była teza Tofflerów, iż współczesne siły zbrojne powinny bardziej służyć antywojnie niż wojnie, przy czym, pod pojęciem antywojny rozumieją przede wszystkim działania podejmowane przez polityków, a nawet żołnierzy, mające na celu stworzenie warunków, które odstraszałyby od wojny lub ograniczały jej zasięg. Także istotnym czynnikiem jej napisania było bliskie już członkostwo Polski w NATO i wynikające stąd implikacje. Adresatami tej książki są nie tylko ludzie w mundurach, ale także osoby i gremia odpowiedzialne za sprawy obronności kraju, która w dalszym ciągu w dużym stopniu zależy od stanu sił zbrojnych.